Kiedy możemy starać się o roszczenie
Podstawą prawną roszczenia jest przepis art. 446 § 4 k.c. W tym przepisie zadośćuczynienia służy kompensacie krzywdy po stracie osoby bliskiej, w konkretnym przypadku babci, a zatem uszczerbku dotykającego subiektywnej sfery osobowości człowieka, w szczególności cierpienia, bólu i poczucia osamotnienia, powstałych utrudnień życiowych, konieczności zasadniczo odmiennego urządzenia sobie życia, ograniczenia sfery korzystania z przyjemności, uzależnienia od pomocy innych osób, braku perspektywy na poprawę stanu zdrowia itp. (wyrok SA w Poznaniu z dnia 16 maja 2012 r. I ACa 301/2012, wyrok SA w Łodzi z dnia 5 lutego 2013 r. I ACa 1137/2012, wyrok SA w Krakowie z dnia 9 listopada 2012 r. I ACa 1018/2012). Na rozmiar krzywdy, o której mowa w art. 446 § 4 k.c., mają wpływ przede wszystkim: wstrząs psychiczny i cierpienia moralne, wywołane śmiercią osoby bliskiej, poczucie osamotnienia
i pustki po jej śmierci, rodzaj i intensywność więzi łączącej pokrzywdzonego ze zmarłą, rola w rodzinie pełniona przez osobę zmarłą, leczenie doznanej traumy, wiek pokrzywdzonego Wnuka.
Czy Babcie można zaliczyć do kręgu osób najbliższych
Na wstępie należy zauważyć, że przepis art. 446 § 4 k.c., zgodnie z którym w toku prowadzonego postępowania przed ubezpieczycielem lub sądem można przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, obejmuje swoim zakresem zastosowania wszystkich najbliższych członków rodziny zmarłej, a zatem, w pewnych sytuacjach, możliwe jest zaliczenie do tej grupy również wnuków zmarłej. Będzie to uzasadnione szczególnie wówczas, gdy babcię łączyła z wnukami silna więź, wyrażająca się np. we wspólnym zamieszkiwaniu, pozostawaniu wnuka pod bezpośrednią opieką babci, wychowywaniu wnuka przez Babcię. Każdorazowo jednak to na osobie roszczącej ciąży obowiązek wykazania istnienia tego rodzaju więzi między babcią a wnukami, a także wykazania doznanej wskutek śmierci babci krzywdy o określonych rozmiarach. Niejednokrotnie babcia zajmuje się wychowaniem wnuków od najmłodszych lat. Przekazuje im wartości i otacza je bezwarunkową miłością. Niejednokrotnie bywa tak, że wnuki tracąc Babcię, tracą wyjątkowe więzi, których już nigdy od nikogo nie otrzymują. Dlatego istotnym jest wykazanie wszystkich okoliczności i opisanie relacji w ten sposób, żeby opisać wyjątkowość więzi łączących wnuki z babcią.
Czy można otrzymać odszkodowanie po śmierci Babci
Wnuki, które od momentu urodzenia są wychowywane przez babcię mają prawo do dochodzenia roszczeń po jej śmierci. Fundamentalne zdarzenie w tym przypadku ma wykazanie więzi łączącej osobę zmarłą z roszczącym i jej wyjątkowość. Każda relacje bez względu na koligacje, jeżeli jest prawdziwa, szczera i przepełniona prawdziwymi uczuciami zasługuje na rekompensatę